Verzamelde gedichten

Om te voorkomen dat ik verschillende boekjes & pakken losse bladen mee moet sleuren naar mijn optredens...
Om te voorkomen dat ik verschillende boekjes & pakken losse bladen mee moet sleuren naar mijn optredens…

...maakte ik vandaag één exemplaar van...
…maakte ik vandaag één exemplaar van…

...'Verzamelde gedichten (1 augustus 2013)'...
…’Verzamelde gedichten (1 augustus 2013)’
+ papier: van dat ordinair wit printerpapier + formaat: A5 + cover: hard met stofomslag van Chinees papier + binding: 4 genaaide katernen + press: LCTS Presses + pagina's: 64 + drukdatum: 1 augustus 2013 + afwerkingsdatum: 1 augustus 2013
+ papier: van dat ordinair wit printerpapier
+ formaat: A5
+ cover: hard met stofomslag van Chinees papier
+ binding: 4 genaaide katernen
+ press: LCTS Presses
+ pagina’s: 64
+ drukdatum: 1 augustus 2013
+ afwerkingsdatum: 1 augustus 2013

Advertenties

Boekbind- & -restauratieproject n°1: Vier eeuwen Nederlandsch studentenleven

Vanavond mijn tweede les als ‘leerjongen’ bij de boekbindersgilde gehad.
Ter ere daarvan & omdat ik ongetwijfeld regelmatig over die nieuwe passie (het is nu al geen ‘gewone hobby’ meer) ga bloggen, heb ik een nieuwe blogpostcategorie – te weten: ‘Boekbindersgilde Het Koffersool’ [‘koffersool’ is, zo leerde ik vandaag, het lokale dialect voor een (voor- of achter)plat van een boek] – aangemaakt.
Na wat verdere theorie (over lijmen & boekbindersbord), mocht ik aan de slag voor mijn allereerste project.
Ik had verschillende boeken mee waar ik wel op/aan/mee wilde werken.
Uiteindelijk werd ’t De Vrankerijkers standaardwerk uit 1939 over het Nederlandse universiteits- & studentenleven: Vier eeuwen Nederlandsch studentenleven.
Het boek had – hoe zullen we dat eufemistisch stellen? – “een ongelukje gehad” & lag – zoals dat in het lokale dialect van mijn geboortestreek zo mooi gezegd wordt – “in frellen vaneen”; stofomslag om zeep, voor- & achterplat volledig losgescheurd, rug gebroken & gescheurd,…
De keuze viel op dit boek omdat het een dik boek is.
Dat heeft als nadeel dat er – in een later stadium – extra veel genaaid zal moeten worden.
Het grote voordeel is dat de (latere/nieuwe) rug gemakkelijk(er) te bollen is voor een groentje als ik.

enkel de voorkant van 't stofomslag is er nog

't Koffersool

De Franse pagina (weetje: de achterzijde moét blanco zijn, anders is 't géén Franse pagina)

De naakte rug na (verdere) afbraak van de reeds gesloopte kaft

M'n huidige klus: katern per katern demonteren & daarna opkuisen (i.e. lijm verwijderen, gaten restaureren,...)

Verder sta ik te popelen om te bloggen over de nieuwe aanwinst – Raccolta Pornografica…wàt een prachtuitgave – maar daarvoor moet ik er eerst nog verder & uitgebreider in grasduinen, aan ruiken, aan voelen,… & bovendien moet er ook nog aan nachtrusten gedaan worden voor over een dikke 5 uren de wekker weer afloopt.
Gelukkig kunnen we er vrij zeker van zijn dat de gloednieuwe zoonlief ons ook vannacht weer lekker laat slapen.
Later meer, dus.

Japanse binding

De voorbije maandag eindelijk & voor het eerst op een bijeenkomst van boekbindersgilde ‘Het Koffersool’ geraakt.
Het doel is niet zozeer om op (lange) termijn de meestergraad in dit ambacht te behalen – hoewel dat niet per definitie uitgesloten moet worden – maar wel om, op korte tot middellange termijn, de nodige vaardigheden onder de knie te krijgen om A/ alle antiquare (studentenlied)boeken in mijn collectie die het nodig hebben vakkundig te kunnen herstellen of restaureren & B/ mijn eigen uitgaven mooier & beter te kunnen uit- & vormgeven.
Mijn eerste ‘les’ bestond uit theorie (met nadruk op ‘de looprichting van papier’); vanaf volgende week mag ik echt aan de slag.
Doelstelling voor de komende maanden: tegen april een eerste boek volledig demonteren & netjes weer monteren om in te binden met een bolle rug (de basis onder de knie krijgen, dus).

De Japanse binding komt (wellicht) niét aan bod bij de boekbindersgilde (wellicht omdat dàt meer knutselen dan ambacht is).
Ik heb mij een exemplaar van Raccolta Pornografica besteld (die is ondertussen eindelijk, maar wel degen dumpingprijs onderweg naar Bornem); niet alleen omdat het qua thematiek perfect in de collectie past, maar ook omdat ik heel erg benieuwd was naar de japanse binding waarmee dit werkje gebonden was.
Die zag er zo eenvoudig uit dat ik onmiddellijk dacht dat A/ het mij ook wel moest lukken om die toe te passen zonder boekbindersgilde & B/ die uitermate geschikt zou zijn voor enkele uitgave-ideeën (waarbij ik eigen grafiek – op losse bladen – wilde integreren) die door mijn hoofd spookten.

Omdat ik vandaag toch op weg moest om wat materialen & spullen voor de boekbindersgilde aan te kopen, bracht ik ineens het nodige mee om die Japanse binding es zelf uit te testen; er waren nog 2 (van de 4) bibliofiele Lulgedicht-uitgaven die genaaid of gebonden moesten worden.
Eentje daarvan is (bijna – er moet nog wat tekening en/of tekst op de voorkant aangebracht worden) klaar.
En ik kan confirmeren: het lukt me inderdaad & wonderwel.
Zoals gewoonlijk als ik nieuwe dingen probeer, speelde mijn ongeduld mij parten & kan een & ander nog stukken beter, mooier & fijner afgewerkt worden.
Maar…zeg nu zelf: dit eindresultaat is niet mis voor een allereerste keer Japans binden waarbij ik echt alles (van het maken & bekleden van de kaften, over het boren van de gaten, tot het naaien/binden) zelf gemaakt & gedaan heb.
Speekmedaille voor mijzelf!
Mijn schrijf- & uitgeefplezier is sinds vandaag verdubbeld!
Ik kan nauwelijks wachten tot we een jaar of 2 à 3 verder zijn & ik het echte werk onder knie ga krijgen.








—-

Update enige uren later:

Perkamentus heeft natuurlijk gelijk in zijn reactie hieronder/boven; de binding kon best wat strakker.
Zoals ikzelf al opmerkte: een & ander had te maken met ’t feit dat ik geen garen had gekocht (zoals ik dacht), maar iets met een flinterdun ijzerdraadje in ’t midden, dat werkte niet echt lekker.
Ik heb dan ook de hele zooi maar weer losgeknipt & ’t werkje overnieuw gedaan met purper garen.
Dat ziet er inderdaad stukken ‘masochistischer’ & (dus) beter uit, niewaar?