5 electrische dichters

Telex is een oude Belgische electro-popband van het muzikale genie Marc Moulin


Een telex is de voorloper van de fax & een soort van “typemachine over lange afstand” die – hoewel honderd jaar eerder geïntroduceerd & ondanks ’t feit dat we in een gsm- & internettijdperk leven – in Nederland nog tot 2007 in gebruik was bij de KPN.

Anyway…in 1973 was het nog een modernisme in de poëzie. Want toen gaf De Bezig Bij “5 electrische dichters” uit. Een (roze) telexrol met gedichten van 5 dichters – o.a. Bernlef & Deelder – in een oplage van 500 exemplaren. Ik zag deze uitgave de voorbije decennia al een paar keer de revue passeren terwijl ik op zoek was naar Deelder-uitgaven, maar ik kocht ze nog nooit. Wellicht waren de vraagprijzen toen buitensporig hoog en/of vond ik studentica toen nog belangrijker dan bibliofiele (poëzie)uitgaven.

Antiquariaat Paradox in Harderwijk heeft momenteel een exemplaar in de aanbieding dat 75 euro moet kosten. Walchenbach in Rotterdam gelooft er zelfs 160 voor te vangen. Ik betaalde vanavond 25 euro + 9% opgeld voor de veiling. Mij hoor je dus niet klagen.

Advertenties

but all I wanted – really – was to kiss

Er heeft zich een nieuw verzamelonderwerp aangediend: Jacob Lowland; pseudoniem van James Stratton Holmes, een Amerikaanse dichter/vertaler die in 1950 naar Nederland/Amsterdam verhuisde & die publiceerde als James S. Holmes, Jim Holmes & als Jacob Lowland.

De man was homo – overtuigd ledernicht, Dominant & into all things kinky & forbidden; hij zou in 1986 overlijden aan aids – en het was via zijn ‘gay poetry’ dat ik ‘m leerde kennen.

De voorbije zomer – mijn echtgenote was met de kinderen & haar zus & diens kinderen een weekje naar een of ander afgrijselijk toeristenoord-met-kinderanimatie waar ik alleen maar stress van kan krijgen – verwende ik mezelf met een zonovergoten namiddag ‘boekwinkels en terrasjes’. Een van de obscure poëziebundels die ik die dag, blindelings & op buikgevoel, uit De Slegte in Leuven meenam was Jacob Lowlands “The Gay Stud’s Guide to Amsterdam and Other Sonnets”.

jacoblowland
Hoewel de bundel – o.a. omwille van de “Glossary for Use in Schools” op het einde – in eerste instantie veel weg heeft van cynische, baldadige gay porn (en, ok, dat is ’t ook wel), zat er ook veel teder verlangen (en de pijn die daar uit kan voortvloeien als die onbeantwoord blijft) in.

Het gedicht ‘Orgy’ illustreert dat mooi. Ik droeg het 1 of 2 dagen later, toen we met ’t Poëziebordeel in het M HKA in Antwerpen neerstreken ook een aantal keer voor, hoewel ’t daar de bedoeling is om eigen werk te brengen.

So there we were, busy at it again:
the whole damn commune making out together.
Maybe it was the crazy April weather,
maybe that funky kid that Jack brought in.

Anyway, Will and Mae were on the bed;
Joe, Jeanne, and Mary three-ing on the floor;
Jack screwing Johnny, Johnny screaming “More!”;
Gert in the corner giving Harry head.

That left the kid for me. We took one look
and header for the stairwell and the dungeon.
He saw the toys, said “Throw me the whole book”,

and climbed up on the rack. I did. Okay, I guess,
the frantic action, plus the final plunge in.
But all I wanted really was to kiss.

Vanavond tikte ik “Billy The Crisco Kid. An Epic For The Eighties” op de kop. En de zoektocht gaat koortsachtig verder.

 

“ik zou willen dat er geen bibliotheken waren”

Twee jaar geleden waren we op vakantie in Deventer.
Hoe we dat in ons hoofd gehaald hadden?
U hebt gelijk. Bijna niemand haalt het in zijn hoofd om op vakantie te gaan in Deventer.
Maar wij – mijn echtgenote & 2 erg jonge zonen – doen aan huizenruilvakantie (lekker handig zo’n ingericht huis in vergelijking met een of andere duffe caravan op een camping) & liefst/voorlopig niet te ver van huis (want niemand heeft zin om 1250 kilometer te rijden met 2 knakkers op de achterbank die na de eerste bocht al beginnen vragen of ’t nog ver is)


Lang verhaal kort:
Twee jaar geleden waren we op vakantie in Deventer.
En dat viel goed mee.
Het was een leuk huis in een leuk stadje met een aantal leuke dingen voor de kinderen.
En een aantal leuke dingen voor papa.
Antiquariaten heten die dingen.
Ze hebben er daar veel van in Deventer & de meeste hokken samen in dezelfde straat.
Idealer kan ’t nauwelijks worden voor een boekenzot.

Uiteraard claimde ik een halve dag om die zaken af te schuimen.
Mijn echtgenote stemde – na zware & nachtenlange onderhandelingen – in: ik moest & zou 1 kind meenemen.
Dat ene kind was toen 3 à 3.5 jaar & dus redelijk snel uitgekeken op antiquariaten.
Behalve in 1 zaak – waarvan ik de naam ondertussen vergeten ben – waar ze ook een degelijke kast met kinderboeken hadden.
Daar mocht hij toen een en ander uitkiezen.
‘Mijnheer de Koekepeer’ was een van de aanwinsten.
‘Mijnheer de Koekepeer’ is ook nog altijd een van de favorieten voor het voorleesmoment voor ze naar bed moeten.

Sprong in de tijd naar vanmiddag.

Ik heb een halve dag vrij.
We plannen om frietjes te gaan eten, even langs de Colruyt te passeren voor de Collect & Go & daarna naar de speeltuin te rijden.
Onderweg naar de frituur wil de oudste (5,5 ondertussen) weten “wanneer we nog es op vakantie gaan in dat vakantiehuisje waar ze die winkel hadden van het boek van Meneertje Koekepeertje?”
Een beetje doorvragen leert dat ie niet persé nog es naar Deventer wil, maar graag nog es naar een boekenwinkel wil om boeken te kiezen.
Ik weet niet hoe dat bij u gaat, maar mijn vaderhart maakt dan een vreugdesprongetje.

Na de frietjes werd er richting Colruyt & terug gereden & viel de jongste zoon (2.75 nu) in slaap in de auto.
Dus werd de verdere planning uitgesteld tot na diens middagdutje.

In the end bleef er, toen ie eindelijk wakker was, niet meer genoeg tijd over om naar de speeltuin te gaan.
Dus mochten de zonen kiezen: ofwel een chocomelk gaan drinken aan ’t Kasteel van Horst (hier quasi om de hoek) – altijd een voltreffer – ofwel een boekje gaan kiezen.

Vijftien minuten later stonden we in de Standaard Boekhandel – doodzonde voor een bibliofiel, maar er was geen tijd om Leuven in te rijden & naar een echte boekhandel te gaan – waar ze, tot verbazing van de winkelbedienden die ik er steeds van verdenk nooit zelf een boek te lezen “Komaan! Rennen!” door de winkel brulden toen ik hen er op wees dat de kinderboeken helemaal achteraan stonden.

De keuzes – ieder mocht 1 boek kiezen – waren snel gemaakt.
Dus bleef er nog tijd over voor een chocomelk in ’t Kasteel.
Daar viel – na het voorlezen van de nieuwe aanwinsten – de bedenking “Papa, ik zou willen dat er geen bibliotheken waren.”

De reden daarvoor: “Dan mogen we de boekjes altijd bijhouden & moeten we ze nooit meer terugbrengen.”

Daar kan geen DNA-test tegen op.

genie & wereld – desiderius erasmus

in de kringwinkel van aarschot tikte ik een erasmus op de kop.
zijn neus is weliswaar wat geschaafd & zijn hoed die heeft een paar deuken.
maar voor 5 euro maal je daar niet om.
erasm01
het is een buste in gips, bronskleurig geschilderd, van 21 x 16 x 16 centimeter groot & achteraan gesigneerd ‘antheunis’.
volgens het letterenhuis in Antwerpen is het een “onbekende met de naam antheunis”.
wie beter weet, weet dat het natuurlijk om de gentse kunstenaar jan antheunis (1896-1973) gaat.
erasm02
de buste was een ‘incentive’ – een woord dat toen nog gewoon ‘premie’ mocht heten – voor wie intekende op de reeks “genie en wereld” van uitgeverij heideland in hasselt. in de reeks kwamen o.a. bach, erasmus, wagner, rembrandt, beethoven, mozart, toulouse lautrec en balzac aan bod.

Université Lovanium (Congo)

Ik kocht – alweer circa 5 jaar geleden, maar kwam niet eerder aan inscannen toe – een lot met circa 80 (pers)foto’s van de (bouw van de) Université Lovanium in/nabij Léopoldville in (voormalig) Congo.

Hieronder alvast een eerste reeks met 9 foto’s van H. Goldstein; fotograaf voor Congopress.