Japanse binding

De voorbije maandag eindelijk & voor het eerst op een bijeenkomst van boekbindersgilde ‘Het Koffersool’ geraakt.
Het doel is niet zozeer om op (lange) termijn de meestergraad in dit ambacht te behalen – hoewel dat niet per definitie uitgesloten moet worden – maar wel om, op korte tot middellange termijn, de nodige vaardigheden onder de knie te krijgen om A/ alle antiquare (studentenlied)boeken in mijn collectie die het nodig hebben vakkundig te kunnen herstellen of restaureren & B/ mijn eigen uitgaven mooier & beter te kunnen uit- & vormgeven.
Mijn eerste ‘les’ bestond uit theorie (met nadruk op ‘de looprichting van papier’); vanaf volgende week mag ik echt aan de slag.
Doelstelling voor de komende maanden: tegen april een eerste boek volledig demonteren & netjes weer monteren om in te binden met een bolle rug (de basis onder de knie krijgen, dus).

De Japanse binding komt (wellicht) niét aan bod bij de boekbindersgilde (wellicht omdat dàt meer knutselen dan ambacht is).
Ik heb mij een exemplaar van Raccolta Pornografica besteld (die is ondertussen eindelijk, maar wel degen dumpingprijs onderweg naar Bornem); niet alleen omdat het qua thematiek perfect in de collectie past, maar ook omdat ik heel erg benieuwd was naar de japanse binding waarmee dit werkje gebonden was.
Die zag er zo eenvoudig uit dat ik onmiddellijk dacht dat A/ het mij ook wel moest lukken om die toe te passen zonder boekbindersgilde & B/ die uitermate geschikt zou zijn voor enkele uitgave-ideeën (waarbij ik eigen grafiek – op losse bladen – wilde integreren) die door mijn hoofd spookten.

Omdat ik vandaag toch op weg moest om wat materialen & spullen voor de boekbindersgilde aan te kopen, bracht ik ineens het nodige mee om die Japanse binding es zelf uit te testen; er waren nog 2 (van de 4) bibliofiele Lulgedicht-uitgaven die genaaid of gebonden moesten worden.
Eentje daarvan is (bijna – er moet nog wat tekening en/of tekst op de voorkant aangebracht worden) klaar.
En ik kan confirmeren: het lukt me inderdaad & wonderwel.
Zoals gewoonlijk als ik nieuwe dingen probeer, speelde mijn ongeduld mij parten & kan een & ander nog stukken beter, mooier & fijner afgewerkt worden.
Maar…zeg nu zelf: dit eindresultaat is niet mis voor een allereerste keer Japans binden waarbij ik echt alles (van het maken & bekleden van de kaften, over het boren van de gaten, tot het naaien/binden) zelf gemaakt & gedaan heb.
Speekmedaille voor mijzelf!
Mijn schrijf- & uitgeefplezier is sinds vandaag verdubbeld!
Ik kan nauwelijks wachten tot we een jaar of 2 à 3 verder zijn & ik het echte werk onder knie ga krijgen.








—-

Update enige uren later:

Perkamentus heeft natuurlijk gelijk in zijn reactie hieronder/boven; de binding kon best wat strakker.
Zoals ikzelf al opmerkte: een & ander had te maken met ’t feit dat ik geen garen had gekocht (zoals ik dacht), maar iets met een flinterdun ijzerdraadje in ’t midden, dat werkte niet echt lekker.
Ik heb dan ook de hele zooi maar weer losgeknipt & ’t werkje overnieuw gedaan met purper garen.
Dat ziet er inderdaad stukken ‘masochistischer’ & (dus) beter uit, niewaar?


Advertenties

2 gedachtes over “Japanse binding

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s