Yerevan (03-08-2010)

gisterenavond omstreeks half 6 ingecheckt in zaventem.
vanmorgen om 20 over 5 (lokale tijd) toch – mijn vlucht naar praag had vertraging & er werd mij in zaventem gemeld dat ik wellicht mijn aansluiting zou missen – in yerevan geland.
bijna 2 uur staan aanschuiven voor een visum & de paspoortcontrole, maar iets voor 8 ingecheckt in ’t ‘golden tulip yerevan’-hotel.
eerst wat mails gecheckt & gewerkt, daarna 3,5 uur in bed gelegen, en om een uur ’s middags (10 uur ’s ochtends in mijn lijf & hoofd na een korte nacht met weinig tot geen slaap; slapen op vliegtuigen, het is een talent dat weinigen gegund is) weer opgestaan. mails gecheckt & opgevolgd, daarna een wandelingetje langs abovyan street, op zoek naar ‘artbridge, bookshop & cafe’ voor een hapje, maar vooral: boeken.

helaas nix gevonden over een van de vele universiteiten. of toch niet in ’t engels; die armeense titels op de boekruggen zijn chinees voor mij.
hopelijk kan ik morgen na mijn meeting nog snel op zoek naar een universiteitsboekwinkel.

wel meegenomen:
‘black dog of fate’ van peter balakian; een amerikaanse armeen – ontzettend veel amerikaanse armenen gisteren op ’t vliegtuig, trouwens – die opgroeit in de woelige rock-and-roll-jaren ’50 en ’60 in new jersey, maar zich ook steeds meer & meer bewust wordt van het lot van zijn familie ten tijde van de turkse genocide op armeniërs in 1915.

en ook:
‘österreich-ungarn und armenien. 1912-1918; sammlung diplomatischer aktenstücke’, samengesteld & ingeleid door prof. dr. artem ohandjanian (2005, institut-mseum für armenischen genozid der akademie der wissenschaften armeniens).
512 pagina’s met oostenrijks-hongaarse diplomatieke stukken & correspondentie.
oostenrijk-hongarij was ten tijde van de armeense genocide een ‘bevriende staat’ van turkije; toch wordt er duidelijk geen blad voor de mond genomen & worden in de zomer en herft van 1915 al de verontwaardigde & veroordelende termen “völkermord”, “exterminierung einerrasse” and “gänzliche austrottung der armenier” in de mond genomen als ’t over de ‘turkse strategieën’ t.o.v. armenië gaat.

Advertenties

Een gedachte over “Yerevan (03-08-2010)

  1. Golden Tulip. Heb ooit in het GT-Hotel in Maastricht gelogeerd. Thema: appels. Elke keer als je "eh" zei, kreeg je van het personeel een appel naar de kop gegooid. Wat was het thema in Yerevan? Hopelijk geen paardenyoghurt, anders zou het hotel wel eens een kleverige aangelegenheid kunnen zijn.Armeenstalige titels op boekruggen die chinees voor een vlaming zijn. Foute benadering. Ten eerste weet je niet of die ruggen in het armeens geschreven waren, vermits het chinees voor je was. Ten tweede is het nogal wiedes dat je de ruggen niet begreep, als je dacht dat het chinees was: het was armeens. In Yerevan kennen zelfs de kleinste kinderen, die net leren praten,Armeens. Waar klaag je over. Leer het ook. Engels wordt in Europa alleen in Nederland gesproken. (Allez, ik bedoel…)Ik ga hieronder calerin schrijven, want mijn uitweidingen om mijn voortdurende bestaan te bewijzen, en de trappistdegustatie te verbeien, zouden een armeens kind in verwarring kunnen brengen: prbeer het maar eens wijs te maken dat alle Maastrichtse kinderen Limburgs kunnen praten, ze zouden u uitlachten. Geschreven onder invloed van 1 enkele Leffe, niet eens een stamboek-trappist, alleen maar een 8° afkooksel met abdijbenaming. U bent gewaarschuwd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s