Oh, wat zijn wij heden blij

Het verhaal begint 3 jaar geleden en fase 1 van de (talloze) projecten rond de manuscripten van Ne Praeter Modum wordt stilaan afgerond…(voor-)publicatie van het resultaat mag bij aanvang van het volgende academische jaar verwacht worden in het eerste nummer van het ‘student-historische tijdschrift’ waar ook nog steeds aan gewerkt wordt.

Maar we dwalen af…

Terug naar de orde van de dag; namelijk: Studentenzangen van den Senaat Ne Praeter Modum aan het Athenaeum Illustre te Amsterdam. Gedrukt voor rekening van den Senaat (1835)

Het liedboek arriveerde gisteren.
[En ja, ik blog er nu pas over.
Maar ik had een date, dus de studentenliederen moesten even wachten.]
Het is zoals te verwachten in een behoorlijk erbarmelijke staat.
Maar de gespendeerde 72 EUR (inclusief verzending) is iedere eurocent waard; al was het maar omwille van het ‘Voorberigt’ dat mij een klein vreugdesprongetje ontlokte in het kader van mijn ‘Ne Praeter Modum’-heruitgeefproject(en).

Daar in lezen we namelijk:

Daar de Senaat NE PRAETER MODUM in het bezit was van eenige Studenten-Zangen, ten gebruike bij de Promotie-partijen der nieuw aangekomenen, door deszelfs voormalige Leden vervaardigd, en vele derzelve meer algemeen verdienden bekend te zijn, doch thans door gedurig afschrijven groot gevaar van verminking liepen; zoo besloot genoemde Senaat dezelve door den druk aan dit gevaar te ontrekken en voor H.H. Studenten verkrijgbaar te stellen.

Aan eene Commissie van drie Leden, uit deszelfs midden verkozen, werd hiertoe eene herziening van gemelde zangen opgedragen, en deze is het, welke thans dit bundeltje haren Mede-Studenten, uit naam van den Senaat, aanbiedt.

Meerendeels is het uit genoemde verzameling ontleend, eenige algemeen aangenomene en ook bij ons in gebruik zijnde Studenten-zangen, zijn echter in hetzelve opgenomen.

Dit korte tekstje verteld ons veel over de manuscripten waar ik mij de voorbije 3 jaren af & toe het hoofd over gebroken heb.

Wanneer en waarom de liederen gebruikt / gezongen werden, bijvoorbeeld.
Dat het inderdaad gebruikelijk was om de liederen(boekjes) van elkaar over te schrijven & zo te verspreiden onder de leden.
Dat er bij dat overschrijven veel fouten/verminkingen in de teksten slopen zoals ik al had mogen vaststellen bij het bestuderen van de twee (enige?) mij bekende manuscripten.
Enzovoorts.

Ik heb het liedboek nog maar oppervlakkig doorbladerd, maar herkende inderdaad een aantal van de Nederlandstalige teksten die ik uit de manuscripten ontcijferd had.
Ook een aantal Latijnse teksten – aan de ontcijfering daarvan begin ik wellicht ooit nog – uit de manuscripten komen ongetwijfeld in het liedboek voor.

Kortom: heden zijn wij blij & weten we al waar we dit weekend onze tijd mee gaan verdoen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s