Uniwersytet Warszwaski

Héél even leek ’t erop dat ik tijdens mijn driedaagse verblijf in Warschau géén kijkje zou kunnen gaan nemen naar de universiteit. Toen ik woensdagavond arriveerde na een lange dag (werken + wachten op luchthavens + vliegen + wachten op taxi’s + helse taxiritten naar veel te hoge hotels met glazen liften aan de buitenkant), was ik A/ doodmoe en B/ bleek mijn nieuwe hotel – in tegenstelling tot het hotel waar ik initieel zou logeren; maar dat bleek overboekt – niet meer op wandelafstand van de univ te liggen; zelfs niet voor marathonlopers.
Gisteren zat ik de hele dag binnen – in het hotel dat wél om de hoek van de univ lag – voor trainingen, presentaties & een diner. Naar goeie gewoonte blijven plakken en dus uiteindelijk – er moest vandaag weer gepresenteerd worden – toch maar rechtstreeks naar mijn hotel teruggereden.
Vanmorgen om 9 uur begon een nieuwe dag van presentaties. Maar het geluk was een beetje aan mijn kant, want normaal gezien zou ik pas in de (late) namiddag spreken, maar omdat de meeste sprekers hun toegewezen tijd nauwelijks ingevuld kregen, mocht ik als laatste spreker voor de lunch mijn ding doen. En kon ik dus wél nog even de stad in & de hoek om bij het hotel.
In en om de ul. Krakowskie Przedmiesche liggen een 37-tal universiteitsgebouwen en gebouwtjes. De universiteitsbilbiotheek, die ik als eerste passeerde, bleek helaas gesloten. Aan de overkant van de straat, in een doodlopend steegje, ontdekte ik wel een antiquaraat dat open was. Maar helaas: momenteel waren er geen Poolse studentenliedboeken binnen. De man bezorgde me wel zijn kaartje zodat ik hem kon emailen; hij zou me dan op de hoogte houden zodra er wat binnenkwam. Zelfde scenario in een tweede oudeboekenwinkel enkele tientallen meters verderop.
Tegenover de filosofische & filologische faculteit wilde ik plaatsnemen op een terrasje om de gebouwen te bewonderen onder ’t genot van een halve liter Lech, toen mijn oog viel op de vitrines van de Ksiegarnia Uniwersytet (de universiteitsboekenwinkel) waarin een hele boel prullaria en boekjes over de universiteit uitgestald stonden. Mijn dorst onderdrukkend ben ik eerst daar binnengehold om een balpen met universiteitslogo, een blauw poloshirt met dito logo & twee boekjes aan te schaffen om in te grasduinen tijdens het degusteren van het hierboven genoemde lokale biertje.

Een eerste, Engelstalig boekje kostte slechts 5 Zloty (1,4 EUR). Het is een aardige brochure, uitgegeven door de universiteit i.s.m. de Europese Commissie, voor Socrates-Erasmusstudenten aan de universiteit van Warschau. Behalve een voorwoordje van de vrouwelijke rector, een korte historische schets en wat saaie teksten over ‘university strategy & development’ bevat het een overzicht van alle faculteiten; met foto’s, adressen, vakken die er gedoceerd worden, enzovoorts.
Een tweede boekje (39 Zloty / 11,1 EUR) is volledig in het Pools, maar telt 160 afbeeldingen en foto’s uit het archief van de universiteit om het spannend te houden voor de niet-Polen. Vooral de 3 of 4 foto’s van de verschillende ‘Inauguracja roku akademickiego’ (officiële opening van het academische jaar) op verschillende tijdstippen in de vorige eeuw prikkelden mijn interesse. Want wat zag ik op die foto’s? Studenten met witte & zwarte petten en héél brede schouder- en borstlinten. Nader onderzoek heeft zich ondertussen opgedrongen. En scans van de foto’s komen er ongetwijfeld ook. Maar nu wordt ’t stilaan tijd om nog wat te lezen, te bladeren en dan te gaan slapen. Morgenvroeg word ik om 8 uur alweer in Leuven verwacht voor mijn tweede les anorganische chemie.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s