De (Franse) blauwvoet

Wie Googlet op de term ‘blauwvoet’ krijgt ongeveer 23.000 resultaten voorgeschoteld. Een klein deel daarvan verwijst naar webpagina’s met ornithologische informatie; een veel groter deel verwijst naar webpagina’s die handelen over Albrecht Rodenbach, zijn studentenliederen, de Blauwvoeterij, de Vlaamse Studentenbeweging en aanverwante onderwerpen.

Dit ter illustratie van het belang van het symbool (de blauwvoet) dat Albrecht Rodenbach, via de strijdleuze ‘Vliegt de blauwvoet? – Storm op zee!’, ‘uitkoos’ voor zijn ‘Vlaamsche kamp’.

En hoewel ‘Het lied der Vlaamse zonen’ van Rodenbach (ook wel gekend onder de titel ‘De blauwvoet’; hoewel er ook een ander studentenlied met die titel bestaat) hét strijdlied bij uitstek van de Vlaamse Studentenbeweging was, vond ik gisteren een, door Rodenbach zelf vertaalde, Franse versie van dit lied in het tweedelige werk Albrecht Rodenbach en de blauwvoeterie (i.e. Rodenbachs aantekeningen, notities en ongepubliceerde teksten die in 1909 door zijn broer Ferdinand werden uitgegeven).

In dat boek vinden we volgende passage :

“Ter welker gelegenheid of om welke reden Albrecht zijn “Blauwvoet” ook in het fransch dichtte, is ons onbekend. Doch er ligt mij in de gedachte dat er eens eene “Anthologie” verschenen is, bestaande uit fransche vertalingen van werken onzer vlaamsche dichters, en mogelijks voor dat zou hij den Blauwvoet in ’t fransch hebben gedicht […]

LE CHANT DES FILS DE FLANDRE

A présent faisons entendre
Du plus profond de nos cœurs,
L’âpre chant des fils de Flandre,
La chanson des Karls vainqueurs.

Refrain :
Oui qu’elle se fasse entrendre
La chansons des fils de Flandre,
Echangeant le cri de nuit :
‘L’aigle vole – l’onde bruit ‘.

L’on disait : ‘Elle fut forte
La Vierge au front d’or lacé,
Mais la libre Flandre est morte
Et les héros ont passé’

Tout à coup les échos tremblent,
L’antique dune frémit
Voyez : des masses s’ébranlent :
C’est ‘la morte’ qui surgit.

Nous voici. Fiers, libres d’âme,
Poings serrés, front haut, debout,
Quand nous songeons, l’œil en flamme,
Quel sang dans nos veines bout.

Nos ayeux nés au rivage
De la boréale mer,
Mouraient, plutôt qu’un servage
Ne courbât leurs ‘fronts de fer’.

Nous portons leur âme forte,
Notre bras encore est fort….
Non, la race n’est pas morte
Des ‘Klauwaards’ des Karls du Nord !

Fi des bâtards, fie des traîtres !
Qu’on les méprise en tout lieu !
Flandre aux vrais fils des ancêtres,
Flandre à nous ! Et vivi Dieu !

[…]

Men zou kunnen denken dat Albrecht zijn ‘Blauwvoet’ in ‘t fransch dichtte ter opname in ‘La Semaine des Etudiants’ een studentenblad van Leuven, waar ook van hem ‘La dernière scène d’Irold’ in ‘t fransch verscheen en waarvan we slechts een fransch ‘ontwerp’ vonden ; doch ‘La Semaine’ ontstond pas in 1879 en ‘Le chant des fils de Flandre’ was reeds in 1877 gedicht.”

En voor diegenen met enige ornithologische nieuwsgierigheid…een blauwvoet ziet er dus als volgt uit :

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s