Guess who’s back

Een tijdje geleden verwijderde ik per ongeluk mijn vorige ‘Bibliotheca Studentica’-blog. Teleurgesteld door het grote verlies werd een rouwperiode van verschillende weken afgekondigd. Maar vandaag kwam het officiële bericht dat die voorbij is en dat er weer geschreven kan worden.

De aanleiding voor het hervatten van mijn blog over de vreselijke ziekte die het verzamelen van studentica eigenlijk is, was een mailtje van Wim De Rop.
Wie deze, ongetwijfeld fijne, jongeman is? Ik zou het niet kunnen zeggen; al hield je een pistool tegen mijn hoofd! Maar vanavond viel er een berichtje in mijn electronische brievenbus van hem :

“Blijkbaar heb jij mijn VUB-codex!
Heb ik daar mijn hoofd over gebroken waar ik die achtergelaten had.
Ben dus uiteraard benieuwd hoe je hem gekregen hebt.

Zoals ik ongeveer een half uurtje geleden aan hem terugmailde, hoorde ik het heel even en heel hard in Keulen donderen toen ik bovenstaande tekst onder ogen kreeg. Want wie was Wim De Rop – nope, er ging geen belletje rinkelen – en waar hàd hij het over?

Aangezien ik, helaas, slechts 3 exemplaren van de VUB-codex in mijn collectie heb zitten, waren die snel opgesnord en nader bestudeerd. En wat bleek : er zàt inderdaad een exemplaartje uit 1993 bij met op de eerste pagina de naam van een student aan de KUL-fakulteit Sociale Wetenschappen – je kan je afvragen wat iemand aan een katholieke universiteit met een vrijzinnig zangboek moet – die naar de naam ‘Wim De Rop’ luisterde; als hij daar zin in had weliswaar.

Deze man had dus gelijk : ik had zijn VUB-codex. Ik kocht hem een aantal jaren geleden bij ’t antiquariaat van De Sleghte in Gent (waar ik toen woonde/studeerde/werkte) of bij een van de vele andere antiquaren die ik wekelijks ging lastigvallen op mijn zoektocht naar studentica.

Dat was ondertussen duidelijk. Maar hoe wist hij dat ik in ’t bezit was van zijn Heilige Boekje?
Ook met betrekking tot die vraag daagde ’t al snel in ’t Oosten : in een overijverige bui begon ik ooit met het online gooien van de inventaris van mijn collectietje studentenliedboeken. En in die lijst staat inderdaad :

S.N.; Codex Studiosorum Bruxellensis; 11e druk; Polytechnische Kring; Brussel; 1993; 507 p (Exemplaar van Wim De Rop; lid van Politika)

Dankzij de wondere wereld van het egocentrische Googlen heeft deze oud-student zijn studentenliedboek, wellicht nadat hij het jaren geleden in een dronken bui kwijtspeelde in de Oude Stede waarna het via via bij een antiquariaat terechtkwam, weer teruggevonden. ‘k Stuur ’t ‘m zo spoedig mogelijk toe…for old time’s sake.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s